θεολογικός
ή, όν, Adv.
A.
theological, φιλοσοφία θ., i.e. metaphysics, Arist. Metaph. 1026a19, cf. 1064b3; γένος Str. 10.3.23; πραγματεία D.H. 4.62; [μῦθοι] Sallust. 4; τὸ θ. Cleanth.Stoic. 1.108; οἱ θ. Olymp. in Mete. 129.19: Comp. ‐ώτερος Dam. Pr. 135. Adv. ‐κῶς, opp. τραγικῶς, ἀποφαίνεσθαι Plu. 2.568d, cf. lamb.Myst. 1.2.