θεμίζω

θέμις

A. judge, punish, imper. θεμιζέτω,= μαστιγούτω, νομοθετείτω (Cret.), Hsch.; θεμισσέτω Paus.Gr. Fr. 202:—Med., aor. part. θεμισσάμενοι ὀργάς controlling our wills, Pi. P. 4.141.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θέμησις Dictionary θεμινήσασα →
An open-access project