θεατός

ή, όν
A. to be seen, S. Aj. 915; θ. σοφοῖς [Ἔρως] Pl. Smp. 197d, cf. Isoc. 2.49; μόνῳ νῷ Pl. Phdr. 247c; cf. θαητός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θεατικός Dictionary θεατρεῖον →
An open-access project