θαυμαστός

A. wonderful, marvellous, first in neut. as Adv., θαυμαστὸν γανόωντα h.Cer. 10; ἔργα μεγάλα καὶ θ. Hdt. 1 Prooem.; θ. καρπός Id. 9.122; θ. λόχος γυναικῶν, of the Furies, A. Eu. 46; οὐδὲν τούτων θαυμαστὸν ἐμοί S. Ph. 191, etc.; ὃ πάντων ‐ότατον Pl. Smp. 220a; θ. πλέγμα, Medic., the rete mirabile, Gal. 5.196: c. acc., θαυμαστὴ τὸ κάλλος Pl. Phd. 110c; πᾶσαν ἀρετήν Id. Lg. 945e: c. gen., τῆς εὐσταθείας Plu. Publ. 14; τῆς ἐπιεικείας Id. Per. 39: c. dat., πλήθει Id. Caes. 6; πλέοσι ἐσόμεθα θωμαστότεροι Hdt. 9.122; πρός τι Plu. 2.980d: folld. by an interrog., εἰ, etc., θαυμαστὸν ὅσον . ., Lat. mirum quantum, Pl. Tht. 150d, etc.; θαυμαστὸν ἡλίκον D. 24.122; θαυμαστά γ’, εἰ . . X. Smp. 4.3; οὐδὲν θ., εἰ . ., Pl. Phdr. 279a, R. 390a; οὐ δὴ θ., εἰ . . D. 2.23. Adv. ‐τῶς Pl. Lg. 633b; θαυμαστῶς ὡς σφόδρα Id. R. 331a: neut. pl. as Adv., Id. Smp. 192b; θαυμαστὰ ὡς S. Fr. 960, E. IA 943.

II. admirable, excellent, πατήρ, υἱός, ὄλβος, Pi. P. 3.71,4.241, N. 9.45; ἁνὴρ γὰρ οὐ στενακτὸς . . , ἀλλ’ εἴ τις βροτῶν θ. S. OC 1665; iron., πράξας μὲν εὖ θ. ἂν γένοιτ’ ἀνήρ A. Pers. 212; strange, absurd, θ. καὶ γελοῖα Pl. Tht. 154b; θαυμαστὰ δρῶντες ib.151a; θαυμαστὰ ἐργάζεται behaves in an extraordinary way, Id. Smp. 213d, cf. θαυμάσιος 111; θαυμαστὸν ποιεῖς, ὅς . . X. Mem. 2.7.13; ὦ θαυμαστέ Pl. Plt. 265a; ὦ θαυμαστότατοι X. An. 7.7.10.

III. to be worshipped, οὐδείς μ’ ἀρέσκει νυκτὶ θαυμαστὸς θεῶν E. Hipp. 106.