Θαργήλια

ων, ῶνος, τά
A. Θαργ‐ IG 11(2).287 A 19 (iii B.C.)): Θαργήλιος and Ταργήλιος as pr. n., both in GDI 5515 (Iasos); Ταργ‐ in Anacr. 40.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θαράπηνα Dictionary θάργηλος →
An open-access project