θαλία

A. abundance, good cheer, τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ Il. 9.143,285: in pl., festivities, μετ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι τέρπεται ἐν θαλίῃς Od. 11.603, cf.h.Merc. 56, Hes. Op. 115, Archil. 9, Xenoph. 1.12 (sg.), Pi. O. 7.94, Trag.Adesp. 397 (anap.), Ar. Nu. 309, Pax 780 (both lyr.), Av. 733 (anap.); εἶναι ἐν θαλίῃσι Hdt. 3.27; θ. κισσοφόροι E. Ba. 384 (lyr.); of a funeral-feast, ἀμφ’ ὁσίῃ θαλίῃ . . ἄνακτος Orac. ap.Plu. Arat. 53.

II. v. θαλλία 11.

III. as pr. n., v. θάλεια 111.