θαλέθω

A. bloom, thrive, used by Hom. only in part., θάμνος ἐλαίης . . θαλέθων Od. 23.191, cf. Ibyc. 1.6, A.R. 2.843; βίου θαλέθοντος Emp. 20.3; of men, ἠΐθεοι θαλέθοντες Od. 6.63; θαλέθοντα τόκον IG 14.1363; θαλέθεσκες ἐν εἴαρι AP 11.374 (Maced.); αἰεὶ θαλέθοντι βίῳ Lyr.Adesp. 98 (= Trag.Adesp. 373); σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ swelling, wantoning in fat, Il. 9.467, cf. 23.32: c. acc., ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν Theoc. 25.16.