ἠχήεις

A. sounding, ringing, roaring, θάλασσα Il. 1.157; δώματα ἠχήεντα high, echoing rooms or halls, Od. 4.72; δόμοι ἠχήεντες Hes. Th. 767; χαλκός A.R. 1.1236; ἰά prob. l. in A. Th. 915 (lyr.); θρόος αὐλῶν Epic. ap. Plu. 2.654f; τέττιξ AP 7.196 (Mel.); of the ears, ἠ. ἀκουή Parm. 1.35; cf. ἠχέεις.