Ἡφαιστότευκτος

ον, ές
A. wrought by Hephaestus, σέλας S. Ph. 987, cf. Simon. 202A, D.L. 1.32:—also Ἡφαιστο‐τευχής, ές , δέπας A. Fr. 69 (lyr., leg. Ἡφαιστοτυκές).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Ἥφαιστος Dictionary Ἡφαιστόχειρος →
An open-access project