ἠρινός
ή, όν, Adv.
A.
= ἐαρινός, ἄνεμος Sol. 13.19; φύλλα Pi. P. 9.46; κάλυκες Cratin. 98; λειμών E. Supp. 448; φθέγματα Ar. Av. 683(lyr.); χρόνος X. HG 3.2.10: neut. as Adv., in spring, γῆ τ’ ἠρινὸν θάλλουσα E. Fr. 316.3; ὅταν ἠρινὰ . . χελιδὼν κελαδῇ Ar. Pax 800.