Ἠρικαπαῖος

ὁ
A. Ἠ. πρωτόγονος Orph. Fr. 167a.1, cf.H. 6.4, Fr. 60, al.; epith. of Dionysus, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἠριεύς Dictionary ἤρικε →
An open-access project