ἠρέμιος

α, ον, τό
A. = ἠρεμαῖος, Procl. in Prm. p.803 S.
II. ‐ιον,τό, = ἀνεμώνη, Dsc. 2.176 (v.l. ἠνέμιον).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἠρεμίζω Dictionary ἠρέμισις →
An open-access project