ἠπειρωτικός

ή, όν
A. continental, ἔθνη X. HG 6.1.12, Arist. Pol. 1338b22.
2. of a landsman, βίος Max. Tyr.19.7, cf. 8.9, al.
II. of Epirus, πᾶν τὸ Ἠπειρωτικόν Th. 3.102; Ἠ. [μῆλα] Dsc. 1.115.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἠπειρώτης Dictionary ἤπερ →
An open-access project