ἠοῖος
α, ον
A.
of the morning, ἀστήρ Ion Lyr.Fr. 10; ἠοῖαι σαίρεσκον Euph. 53.2; ἡ ἠοίη (sc. ὥρα) the morning, πᾶσαν δ’ ἠοίην . . Od. 4.447, cf. Hsch.
2.
toward the dawn, eastern, ἠὲ πρὸς ἠοίων ἦ ἑσπερίων ἀνθρώπων Od. 8.29; πρὸς θαλάσσης ἠοίης Hdt. 4.100; πρὸς τοὺς ἠ. τῶν Λιβύων ib.160; πρὸς ἠοίην (sc. γῆν) towards the East, Call. Del. 280. (Cf. ἠῷος.)