ἀλυκτοπέδαι
αἱ
A.
bonds, in pl., Hes. Th. 521, A.R. 2.1249: sg., AP 5.229 (Paul. Sil.), etc. (ἀλυκτο‐ prob. = unbreakable, cf. Skt. rujáli 'break', but taken by late Poets as = ἀλυτο‐ indissoluble, cf. Paul. Sil. l. c., AP 9.641 (Agath.), Nonn. D. 21.56.)