ἧλιξ

A. of the same age, καταίθουσα παιδὸς . . δαλὸν ἥλικ’, of Meleager's torch, A. Ch. 608; δρῦς A.R. 2.479; Πηλῆος . . ἥ. χαίτην Tryph. 637: mostly in pl., βόες . . ἥλικες ἰσοφόροι Od. 18.373; ἅλικες οἷα παρθένοι Pi. P. 3.17; ὦνδρες ἥ. Ar. V. 245; ὑφ’ ἡλίκων νεανίδων Id. Th. 1030(lyr.); ἐν ἅλικι χρόνῳ in equal time, B. 7.45.

2. Subst., fellow, comrade, οἱ ἥλικες Hdt. 1.34, 2.32; ἥλικές θ’ ἥβης ἐμῆς A. Pers. 681; τὸν ἥλικα τόνδε Ar. Ach. 336 codd. (sed leg. ὁμήλικα)μετὰ τῶν ἡ. Antipho 3.2.3; prov., ἧλιξ ἥλικα τέρπει Pl. Phdr. 240c, cf. Arist. EN 1161b34. (Fr. vᾶλιξ, cf. βαλικιώτης: compd. of swo- 'one's own' (cf. vός, Lat. suus) and -āli- 'size', 'growth' (cf. Lat. alo, aequ-āli-s, Gr. ὁμ‐ᾶλι‐ξ), with suffix ‐κ‐.)