ἠλέματος

A. idle, vain, Sapph. Supp. 15.5, Alc. Supp. 23.4; ὦ τᾶς ἀλεμάτω ψυχᾶς prob. l. in Theoc. 15.4 (ἀδεμ‐, ἀδαμ‐ codd.); of a person, Timo 34.3, cf. 66.4 (cj.); βροντή Sotad. 2; χειρὸς ἑκηβολία AP 6.75 (Paul. Sil.); φαντασίη ib.11.350 (Agath.). Adv. ‐τως idly, A.R. 4.1206; in vain, Call. Cer. 91: so neut. pl. ἠλέματα Opp. H. 4.590.