ἠθέω

A. gloss on ἦσα, v. ἤθω:—Med., aor. 1 ἠθησάμην Nic. Al. 324: (ἤθω): -sift, strain, Nic.l.c.:—Pass., to be strained, τὸ ἠθούμενον Pl. Cra. 402d; [οἶνος] ἠθημένος Epil. 6; χρυσὸς ἠθημένος διὰ πέτρας filtered through, Pl. Ti. 59b: metaph., ἐκ τετρημένης [τὴν ῥῆσιν] ἠθεῖ lets it trickle out, Herod. 3.33.