ἠερόφωνος

ον
A. sounding through air, loud-voiced, κήρυκες Il. 18.505 (s.v.l., ἱεροφώνων cj. Ahrens); γέρανοι Opp. H. 1.621.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἠερόφοιτος Dictionary ἠερτίζω →
An open-access project