ἠερόμικτος

ον

μείγνυμι

A. mingling with air, φωναί Id. Fr. 297b2 (in form ἀερό‐).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἠερομήκης Dictionary ἠερόμορφος →
An open-access project