ἠεροειδής

A. misty, cloudy, dark (esp. in Od.), ἐπ’ ἠεροειδέα πόντον Od. 2.263, etc.; σπέος ἠ. 12.80, cf. 13.103; πέτρη, of Scylla<*>s cave, 12.233: neut. as Adv., in the far distance, dimly, ὅσσον δ’ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν Il. 5.770: ἠ. νεφέλη Hes. Th. 757; πνοιαί Orph. H. 38.22.—Ep. word, ἠ. αὐγαί Arist. Col. 792b8: Comp., ὕδωρ πάντων ‐έστερον Arr. Ind. 6.3.