ἡγητικός

ή, όν
A. = ἡγεμονικός, authoritative, leading, τοὔνομ’ οὐχ ἁ. Com.Adesp.inGött.Nachr. 1922.28; opp. ἀπορητικός, Procl. in Prm. p.483 S.; dub. sens. in Vett.Val. 15.16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἡγητής Dictionary ἡγητορία →
An open-access project