ζώπυρον
τό
A.
spark or hot coal, used to kindle a fire: hence metaph., σμικρὰ ζ. τοῦ τῶν ἀνθρώπων διασεσως μένα γένους (of the survivors of the flood), Pl. Lg. 677b, cf. Luc. Tim. 3; so [τὸ βαρὺ καὶ κοῦφον] οἷον ζ. ἄττα κινήσεως Arist. Cael. 308a2; βραχέα τινὰ ζ. τῆς Αυκούργου νομοθεσίας Plu. 2.240a; ζ. τι πρὸς σωτηρίαν βίου Max.Tyr. 2.4; ζώπυρα τῆς ἰδίας σωτηρίας Ph. 2.519; ζ. φιλανθρωπίας flashes of humanity, Nic.Dam. Fr. 127J.
II.
Act., pair of bellows, Ephor. 42J.