ζαφλεγής

ές, Adj.
A. full of fire, of men at their prime, ἄλλοτε μέν τε ζαφλεγέες τελέθουσιν . . ἄλλοτε δὲ Φθινύθουσιν ἀκήριοι Il. 21.465; of fiery horses, h.Hom. 8.8.
II. shining, bright, ἄστρα Orac. ap. Eus. PE 3.15; σέλας Nonn. D. 2.26.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ζαυκίτροφος Dictionary ζαφοίταισα →
An open-access project