ἔχις
ις, εως, ἡ
A.
ἔχεων Pl. Euthd. 290a: gen. sg. ἔχιος Nic. Th. 130: pl., dat. ἐχίεσσι ib.826; gen. ἐχίων ib.653; acc. ἔχιας ib.9, but ἔχεις Thphr. Char. 1.7:—viper, Pl. Smp. 217e, Arist. HA 511a16, etc.: metaph., συκοφάντης καὶ ἔ. τὴν φύσιν D. 25.96; ὥσπερ ἔ. ἢ σκορπίος ἠρκὼς τὸ κέντρον ib.52; cf. ἔχιδνα.
II.
= ἔχιον 11, Nic. Th. 541, 636, Plin. HN 22.50.