ἐφικτός
ή, όν
A.
easy to reach, accessible, attainable, v.l. for ἀνυστόν in Parm. 4.7; οὐκ . . ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἐφικτόν Emp. 133.1; οὔτε τέχνη οὔτε σοφίη ἐφικτόν, ἢν μὴ μάθῃ τις Democr. 59; ἐλπίδες ἐφικταί Id. 58, cf. Plb. 12.25i.9, Phld. Herc. 1457.11; τὸ μέσον ἐπίπαν ἐ. Arist. PA 666a15; ἐφικτὸς εἰκότι λόγῳ Plu. Thes. 1.
II.
ἐφικτόν ἐστι it is possible, c. inf., Plb. 9.24.5; καθόσον ἐφικτόν to the best of one's power, Arist. Mu. 391b3; ὡς οὐκ ἦν ἐφικτὰ αὐτοῖς Ael. NA 5.7; οἱ ἐν ἐφικτῷ τόποι within reach, Thphr. Lap. 25, cf. Ign. 70; ἐν ἐφικτῷ τῆς ἐλπίδος, τοῦ φιλῆσαι, Plu. 2.494e, 496c; εἰς ἐφικτὸν προελθοῦσα coming within reach, D.H. 2.38.
III.
Act., attacking, Ποιναί Trag.Adesp. 256.