ἐφίημι

A. ἐφίητι Pi. I. 2.9, Ion. 3 pl. ἐπιεῖσι Hdt. 4.30: fut. ἐφήσω Od. 13.376: aor. 1 ind. ἐφῆκα, Ep. ἐφέηκα 9.38, lon. ἐπῆκα Hdt. 5.63; in other moods aor. 2 forms were used, imper. ἔφες Il. 5.174; Ep. subj. ἐφείω 1.567, 2 sg. ἐφῇς S. El. 554, opt. ἐφείην Il. 18.124; Ion. inf. ἐπειναι Hdt. 2.100; part. ἐφείς S. Aj. 495 (v.l.), etc.:—Med., pres. inf. ἐφίεσθαι Antipho 5.79; part. ἐφιέμενος Od. 13.7: fut. ἐφήσομαι Il. 23.82: aor. 2 ἐφεῖτο S. Ph. 619:—Pass., pf. ἐφέωται and ἐφεῖται Hsch.: [ἐφιημι Ep., ἐφιημι Att.; yet Hom. always uses ἐφιείς, ἐφίει, ἐφιέμενος with [ι], exc. ἐφιει Od. 24.180]:—send to one, Πριάμῳ . . Ἶριν ἐφήσω Il. 24.117; μ’ ἐφέηκε . . καλέειν sent me to call, A.R. 1.712.
2. in Hom., c. inf., set on, incite to do, ἠλεός, ὅς τ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλ’ ἀεῖσαι Od. 14.464; so ἐ. τινὰ ἐχθοδοπῆσαι, χαλεπῆναι, στοναχῆσαι, Il. 1.518, 18.108,124.
3. of things, throw or launch at one, ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος 16.812; ἄλλοις ἐφίει βέλεα Od. 24.180, etc.; [ἔγχος], μελίην, Il. 20.346, 21.170; οἰστὸν ἐπί τινι E. Med. 632 (lyr.); ἐ. χεῖράς τινι to lay hands on him, μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσω Od. 20.39, cf.Il. 1.567, etc.
4. of events, destinies, etc., send upon one, τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε 4.396, etc.; Ἀργείοισι πολύστονα κήδε’ ἐφῆκεν 1.445, cf. 21.524; μνηστήρεσσιν ἄεθλον τοῦτον ἐφήσω Od. 19.576; νόστον . . , ὅν μοι Ζεὺς ἐφέηκε which he hath laid upon me, 9.38; so πάντ’ ἐφήσω μόρον A. Eu. 502 (lyr.); τέκνοις ἀρὰς ἐ. Id. Th. 786 (lyr.).
5. send against, in hostile sense, τῷ στρατοπέδῳ τὴν ἵππον Hdt. 5.63; τὴν ἵππον ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας Id. 9.49; ἡνίοχοι ἐφίεσαν ὠκέας ἵππους Hes. Sc. 307; στρατὸν ἐς πεδία E. Heracl. 393.
6. let in, freq. of water, ἐπεῖναι τὸν ποταμὸν ἐπὶ τὴν χώρην Hdt. 7.130, cf. 2.100; τὸ ὕδωρ ἐπὶ τὴν ἔσοδον Id. 7.176; also ἐ. ἀκτῖνα Θήβαισι E. Ph. 5; ἀγέλας ἐπὶ τὰ χωρία X. Cyr. 1.1.2; ἄγαν ἐφῆκας γλώσσαν did'st let loose, E. Andr. 954; ὀργήν τινι ἐ. Pl. Lg. 731d.
7. throw into, ἐς λέβητ’ ἐφῆκεν ἕψεσθαι μέλη E. Cyc. 404.
II. let go, loosen, esp. the rein, ἐ. καὶ χαλάσαι τὰς ἡνίας τοῖς λόγοις Pl. Prt. 338a; οὐρία ἐφέντα (abs.) ibid.; πᾶσαν ἐφεὶς ὀθόνην [τῷ ἀνέμῳ] AP 10.1 (Leon.), cf.A.R. 2.934.
b. give up, yield, τινὶ τὴν ἡγεμονίαν Th. 1.95; πάντ’ ἐφέντες ἡδονήν E. Fr. 564; allow, τἆλλα τοῖς δούλοις Arist. Pol. 1264a21.
c. c. inf., permit, allow, τινὶ ὀνειδίσαι Hdt. 1.90, cf.3.113; σοί γ’ ἐφῆκα πᾶν λέγειν S. El. 631; ἢν ἐφῇς μοι (sc. λέγειν) ib.554, cf. 556,649: c. acc. et inf., τοὺς νεωτέρους ἐ. διώκειν X. Cyr. 4.2.24 (v.l. for ἀφ-):—Pass., ἐφεθήσεταί τινι c. inf., Luc. Pr.Im. 24.
d. command, Pi. I. 2.9 (v.infr.B).
2. give up, leave as a prey, ἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν S. Aj. 1297, cf. 495 (v.l.); τὴν ἀποσκευὴν ἐ. τοῖς στρατιώταις διαρπάσαι D.S. 14.75; intr. (sc. ἑαυτόν), give oneself up to, ἰσχυρῷ γέλωτι Pl. R. 388e; [παιδιᾷ] Id. Ti. 59c.
III. put the male to the female, ἐπῆκε ὀχεῦσαι τὸν ἵππον Hdt. 3.85, cf. 4.30, Arist. HA 630b33.
IV. as law-term, leave to another to decide, refer, δίκας ἐ. εἴς τινας D. 40.31; εἰς δικαστήριον ibid.; ἐ. τινὰ εἰς τὸ δικαστήριον refer him to . . , Id. 34.21; (sc. ἑαυτόν) appeal, εἰς τοὺς δικαστάς Id. 29.59; ἐπί τινα Luc. Bis Acc. 4; εἰς ἕτερον δικαστήριον Id. Herm. 30; ἀπό τινος D.C. 64.2: abs., Id. 37.27.
B. Med., lay one's command or behest upon, ὑμέων δ’ ἀνδρὶ ἑκάστῳ ἐφιέμενος τάδε εἴρω Od. 13.7, cf. Il. 23.82, 24.300; ἐπιστολὰς ἅς σοι πατὴρ ἐφεῖτο A. Pr. 4; πρός τι τοῦτ’ ἐφίεσαι; S. OT 766: c. inf., ἐ. τινὶ ἀγγεῖλαι Id. El. 1111, cf. Ar. V. 242; χαίρειν τἀλλ’ ἐγώ σ’ ἐ. I bid thec have thy will, S. Aj. 112, cf. A. Ch. 1039: abs., ὡς ἐφίεσαι Id. Pers. 228 (troch.), cf.E. IT 1483; ἐ. ἐς Λακεδαίμονα send or ders to . . , Th. 4.108.
2. allow or permit one to do, κάρα τέμνειν ἐφεῖτο τῷ θέλοντι S. Ph. 619; f.l. for ὑφ- in X. An. 6.6.31, etc.
II. c. gen., aim at, καλῶν lsoc.2.25; ἀγαθοῦ τινος Arist. EN 1094a2, etc.; in fighting, τῶν προσώπων, τῶν ὅψεων, Plu. Pomp. 71, Caes. 45.
2. long for, desire, τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίῃ; S. El. 143 (lyr.); τί . . ἐφίεσαι φιλοτιμίας; E. Ph. 531; τῶν ἀλλοτρίων Antipho 5.79; τῶν κερδῶν, ἀρχῆς, Th. 1.8,128; τῶν ἐν Σικελίᾳ ἀγαθῶν Id. 4.61; ἰσότητος Arist. Pol. 1302a25: c. gen. pers., X. Mem. 4.1.2: c. inf., ὧν . . σου τυχεῖν ἐφίεμαι ἄκουσον S. Ph. 1315; ἐ. ἄρξειν Th. 6.6 codd. (leg. ἄρξαι): c. acc. et inf., S. OT 1055.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project