ἐφήβια

α, ον, τά
A. τὴν πρωτότμητον τρίχα τὴν ‐ίην κείρας IG 12(5).173iv (Paros).
2. ἐφήβια, τά, celebration on reaching adolescence, EM 532.2.
II. pubic, ossa Cael. Aur.CP 3.140.

Related entries

ἐφηβ‐ία
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐφηβία Dictionary ἐφηβικός →
An open-access project