ἐφετός
ή, όν, τό
A.
desirable, θεῖόν τι καὶ ἐ. Arist. Ph. 192a17, cf. Plu. 2.374d; ἐφετόν,τό, object, τὸ γνωστὸν ἐ. ἐστι τοῦ γναστικοῦ Dam. Pr. 27; οἰκεῖον ἐ. ib.12.
II.
ἐφετο[ς] perh. for ἐφ’ ἕτος, = ἐπ’ ἔτος, this year's, IG 5(2).433.7 (Megalon., ii B.C.); [τῷ πρὸ τοῦ ἐ] φ’ ἕτος ἐνιαυτῷ SIG 742.56 (Ephesus, i B.C.).