ἐφετός

ή, όν, τό

ἐφίεμαι

A. desirable, θεῖόν τι καὶ ἐ. Arist. Ph. 192a17, cf. Plu. 2.374d; ἐφετόν,τό, object, τὸ γνωστὸν ἐ. ἐστι τοῦ γναστικοῦ Dam. Pr. 27; οἰκεῖον ἐ. ib.12.
II. ἐφετο[ς] perh. for ἐφ’ ἕτος, = ἐπ’ ἔτος, this year's, IG 5(2).433.7 (Megalon., ii B.C.); [τῷ πρὸ τοῦ ἐ] φ’ ἕτος ἐνιαυτῷ SIG 742.56 (Ephesus, i B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project