εὔχρηστος

A. useful, serviceable, ἔν τινι Hp. Fract. 16 (Sup.); πρός τι Pl. Lg. 777b, X. Mem. 3.8.5, etc.; εἴς τι D.S. 5.40 (Sup.); of persons, c. dat., PPetr. 3p.153 (iii B.C.); τῷ δήμῳ Inscr.Prien. 102.5 (ii/i B.C.); σκεῦος εὔ. τῷ δεσπότῃ 2 Ep.Ti. 2.21; εὔχρησται ἡμέραι, in astrology, Orph. Fr. 272. Adv. -τως Chrysipp.Stoic. 2.334; εὐ. ἔχειν πρός τι Plb. 3.73.5, Ael. Tact. 3.2.

II. easy to execute, διίππευσις ib.18.4.