εὐχείρωτος

A. easy to master or overcome, A. Pers. 452, X. HG 5.3.4, etc.; easy to train, τῷ νομοθέτῃ Arist. Pol. 1332b9; simply, easy, Porph. Abst. 3.4. (Comp. εὐχειρότερος D.C. 37.7, and Sup. εὐχειρότατος X. Cyr. 1.6.36, Oec. 8.4, Thphr. HP 4.14.7, are ff.ll. for -ωτότερος , ‐ωτότατος.)