εὐφημισμός

A. use of an auspicious word for an inauspicious one, e.g. Εὐμενίδες for Ἐρινύες, εὐφρόνη for νύξ, etc., Eust. 1398.52, Demetr. Eloc. 281; κατ’ εὐφημισμόν Corn. ND 21, Hermog. Prog. 7, Palaeph. 51, Olymp. in Mete. 105.19; ἀπ’ εὐφημισμοῦ Phld. Piet. 111.