εὐτέλεια

A. having little to pay, cheapness, πρὸς εὐτελείην τῶν σιτίων to procure cheapness of . . , Hdt. 2.92; εἰς εὐτέλειαν cheaply, i.e. vilely, εἰς εὐ. χηνὶ συγγεγραμμένῳ Ar. Av. 805; κρέα δὲ τίνος ἥδιστ’ ἂν ἐσθίοις; Answ. εἰς εὐτέλειαν the cheapest, Antiph. 20; μᾶζα πρὸς εὐτέλειαν ἐξωπλισμένη Id. 226.2.

2. meanness, shabbiness, εὐσέβειαν καὶ οὐκ εὐ. ὑμῖν ἀνέγραψε Lys. 30.21; εὐ. οἴκου καὶ ἀμορφία Luc. Dom. 14.

II. thrift, economy, ἐπ’ εὐτελείᾳ economically, Ar. Ra. 406 (lyr.); φιλοκαλοῦμεν μετ’ εὐτελείας without extravagance, Th. 2.40; ἐς εὐ. ξυντετμῆσθαι to be cut down to an economical standard, Id. 8.86; ἐς εὐ. σωφρονίσαι ib. 1: in pl., economies, ταῖς εὐτελείαις οἱ θεοὶ χαίρουσι Antiph. 164.1.

2. Εὐτελίη personified, Εὐ., κλεινῆς ἔκγονε Σωφροσύνης Crates Theb. 12.