εὐσυλλόγιστος

ον
A. well-concluded, conclusive, εὐσυλλογιστότερα. . τἀληθῆ Arist. Rh. 1355a38.
2. easily inferred, ἔκ τινων πόσον . . Plb. 12.18.8, cf. 8.37.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← εὐσύλληπτος Dictionary εὐσυμβίβαστος →
An open-access project