ἀλιτραίνω

A. sin, offend, ὅστις ἀλιτραίνει or ὅς κεν ἀλιτραίνῃ Hes. Op. 243 (cf. Aeschin. 2.158, 3.134); ἢν μὲν ἀλιτραίνῃς AP 9.763 (Jul.); οὐδὲν ἀ. Tryph. 269.