ἑρκοθηρευτικός

οῦ, Subst., ὁ
ἑρκο‐θηρευτικός, Poll. 7.139 : Subst. ἑρκο‐ρευτής, οῦ, ὁ, ib. 137.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἑρκίτης Dictionary ἑρκοθηρικός →
An open-access project