ἐριθαλής

ές, Subst., τό

θάλλω

A. = ἐριθηλής, Limen. 6, Hsch.
II. Subst. ἐριθαλές, τό, stone-crop, Sedum altissimum, Plin. HN 25.160 ; cf. ἐριθαλίς· εἶδος δένδρου, Hsch.; dub. l. in Ps.-Dsc. 4.88.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐριθακώδης Dictionary ἐρίθαλλος →
An open-access project