ἐρίγδουπος

A. = ἐρίδουπος (q.v.), loud-sounding, thundering, in Hom. epith. of Zeus, Διὸς υἱὸν ἐριγδούποιο Il. 5.672 ; ἐ. πόσις Ἥρης Od. 15.112 ; exc. in Il. 11.152 ἐ. πόδες ἵππων ; so after Hom., Ναΐδων ἐ. στοναχαί Pi. Dith.Oxy. 2.12 ; καλαῦροψ APl. 4.74 ; βοείη Nonn. D. 18.105.