ἐρεύγομαι

A. bellow, roar, ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν Il. 20.403 ; τόν γ’ ἐρυγόντα λίπε..θυμός ib.406 ; ὅσον βαθὺς ἤρυγε λαιμός roared to the full depth of his throat or voice, Theoc. 13.58 ; of the sea, ἀμφὶ δέ τ’ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω the headlands echo to the roar of the sea, Il. 17.265 ; κῦμα..δεινὸν ἐρευγόμενον Od. 5.403 ; ἐρεύγεται ἤπειρόνδε ib.438 (cf. βοάω 1.2):—so in later Gr., λέων ἐρεύξεται LXX Ho. 11.10,Am. 3.8 ; σκύμνος ἐρευγόμενος ib.1 Ma. 3.4 ; with v.l. ὠρύομαι, ib.Ez. 22.25 ; cf. προσερεύγομαι. (Cf. Lat. rūgio 'roar'.)