ἐρείπιος

ον
A. falling, ruinous, οἰκία Ph. 1.197, cf. 2.436 ; ἐρείπιος γῆ· ἡ χέρσος, Suid.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐρείπιον Dictionary ἐρειπιώδης →
An open-access project