ἐρεθιστικός

ή, όν, Adv.
A. of or for irritation, σημεῖον Hp. Acut. 48: c. gen., provocative, ὀρέξεως Diph.Siph. ap. Ath. 3.120e. Adv. ‐κῶς Sch.Il. 16.36.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐρεθιστής Dictionary ἐρεθιστός →
An open-access project