ἐργατίνης

ου, ὁ
A. = ἐργάτης, esp. husbandman, Theoc. 10.1, A.R. 2.376 (pl.) ; ἐ. ἄνδρες Theoc. 21.3, AP 11.58 (Maced.) ; βοῦς ἐ. A.R. 2.663 (pl.), AP 6.228 (Adaeus).
II. c. gen., making a thing or practising an art, μέλιτος ὁ χρυσὸς ἐ. AP 5.239 (Maced.); Κύπριδος ib.274 (Paul. Sil.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project