ἑπτάπεκτος

ἑπτά‐πεκτος· ἡ βαθείας τρίχας ἔχουσα, Hsch. (‐ιος cod.), cf. Suid.; ἡ δυναμένη ἑπτάκις τμηθῆναι, EM 368.11.