ἑπτάμηνος

ον, ἡ
A. a seven months' child, Hp. Septim.passim ; τίκτειν τινὰ ἑπτάμηνον, τίκτειν ἑπτάμηνα [τέκνα], Hdt. 6.69, cf. Arist. HA 584a36.
II. ἑπτάμηνος,ἡ, a space of seven months, Placit. 5.18.1, cf. IG 12(1).53 (Rhodes).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἑπταμηνιαῖος Dictionary ἑπταμήτωρ →
An open-access project