ἐπουράνιος
ον, η, ον, Subst.
A.
heavenly, in Hom. only of the gods, ἐ. θεός, θεοί, Od. 17.484, Il. 6.129,al.; εὐσεβέων ἐ. ψυχαί Pi. Fr. 132.3 ; πατήρ Ev.Matt. 18.35 ; ἡ ἐ. πορεία f.l. in Pl. Phdr. 256d.
2.
pl., as Subst., οἱ ἐ., = θεοί, Theoc. 25.5, Mosch. 2.21 ; opp. ἐπίγειοι, Ep.Phil. 2.11 ; so ἤδη ἐ. εἶ Luc. DDeor. 4.3 ; τὰ ἐ., = τὰ μετέωρα, v.l. in Pl. Ap. 19b(ἐ. σώματα 1 Ep.Cor. 15.40).
3.
up to heaven, ἔπτατ’ ἐπουρανίη v.l. in Arat. 134.