ἐποπτικός

A. of or for an ἐπόπτης, τὰ τέλεα καὶ ἐ. the highest mysteries, Pl. Smp. 210a, cf. Philoch. 148, Plu. Demetr. 26 ; esoteric, διδασκαλίαι Id. Alex. 7 ; μέρος φιλοσοφίας Id. 2.382d ; οἱ ‐ώτεροι the more deeply initiated, Hld. 9.9.