ἐποιστικός

ή, όν
A. capable of conferring, εἶδος ἄδεκτον ἁπασῶν ἐνεργειῶν ὧν ἐποιστικὸν ἄλλῳ Plot. 1.1.2.
2. productive, συμπτωμάτων Stoic. 3.49 ; συμφορῶν Phld. Ir. p.30 W., cf. Simp. in Cat. 224.23.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἐποιστέον Dictionary ἐποιχνέω →
An open-access project