ἐπιχειροτονέω

A. sanction or confirm by vote, of the Assembly, ἐπειδὰν ἐπιχειροτονῆτε τὰς γνώμας D. 4.30 ; ἡ εἰρήνη ἡ ἐπιχειροτονηθεῖσα Decr. ap. eund.18.29 ; incorrectly, ἐπεχειροτόνησεν ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος Decr.ib.105.

2. confirm in office, τὰς ἀρχάς Arist. Ath. 43.4, cf.37.1 ; τοὺς προέδρους ‐τονεῖν the π. shall confirm the appointment, Lexap.D. 24.39 : hence, of a Roman Tribune, ἐπεχειροτόνησε τῷ Μαρίῳ τὴν στρατηγίαν got the Praetorship for him, Plu. Mar. 35.