ἐπιφορικός
ή, όν, Adv.
A.
ἐπιφορά 11.3) impetuous, of style, τὸ ἐ. καὶ σφοδρόν Hermog. Id. 2.6 ; ἐ. σχήματα Aristid. Rh. 1p.494S. ; ἐ. λόγος (viz. D. 21) Longin. Fr. 18.
II.
inferential, illative, [σύνδεσμος] A.D. Conj. 227.25, al. Adv. ‐κῶς Sch.D.T.p.65 H.
III.
(ἐπιφορά 111) forming the second or subsequent clause, [ἔκ] φρασις Lesb.Gramm. 12.