ἐπιφθάνω

A. reach first, aor. 2 part. ἐπιφθάς Batr. 213 : generally, reach, attain, ἡλικίαν, Suid. s.v. ἄνηβος ; ἐπέφθη τυραννίδι PLond. 5.1676.43 (vi A.D.); arrive, ὁ Μουκιανὸς οὔπω ἐπεφθάκει D.C. 65.18:— Med., see before others, ἐπιτέλλουσαν [Αἶγα] Anon. ap. Suid.